Święto Pracy. 1 Maja kiedyś i dziś

Obchody Święta Pracy we Lwowie przed II wojną światową. Fot. NAC

1 maja przypada Święto Pracy (Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy), obchodzone od ponad wieku w wielu krajach świata. Tego dnia Kościół wspomina też patrona ludzi pracy - św. Józefa, rzemieślnika.

1 maja 1890 roku, po raz pierwszy obchodzono Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy. Data 1 maja miała uczcić rocznicę strajku robotników w Chicago w 1886 roku, brutalnie stłumionego przez policję.

Po raz pierwszy święto obchodzono m.in. w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Belgii i Francji. Organizowane w tym dniu demonstracje i strajki przyczyniły się do radykalizacji ruchów robotniczych. Początkowo nielegalne manifestacje pierwszomajowe zostały później w wielu krajach oficjalnie uznane.

1 Maja wszedł do tradycji polskiego ruchu socjalistycznego. W PRL został uznany za święto państwowe.  Uroczystości obowiązkowo odbywały się w całym kraju

W Polsce, głównie na terenach zaboru rosyjskiego, pierwsze pochody i strajki organizował II Proletariat i Związek Robotników Polskich. W 1891 r. w Łodzi i Żyrardowie doszło do starć z wojskiem, a następnie do represji władz carskich. Z późniejszych demonstracji największe rozmiary przybrały wystąpienia z lat 1905-07 i 1917-19. 

1 Maja nie jest świętem komunistycznym. Ma 133 lata tradycji. Wprawdzie w  PRL zostało przejęte przez władze i zamienione w manifestacje partyjne, ale po zmianie ustroju niestety zmarginalizowane, tak naprawdę przemilczane przez rządzących, w kraju gdzie pracuje 16 milionów ludzi i prawa pracowników nadal są lekceważone.

Iwona Boratyn, rzecznik prasowy UG Włoszczowa