Lucyna Rydzek z Włoszczowy otrzyma Krzyż Wolności i Solidarności
Jak poinformował Instytut Pamięci Narodowej:
"Lucyna Łucja Rydzek jako katechetka pracująca w parafii pw. Wniebowzięcia NMP we Włoszczowie, była jedną z osób najbardziej zaangażowanych w organizowanie i kierowanie strajkiem w Zespole Szkół Zawodowych we Włoszczowie w dniach 3-16 grudnia 1984 r., będącego protestem młodzieży przeciwko zdjęciu przez władze szkoły krzyży z sal lekcyjnych. 11 czerwca 1985 r. została zatrzymana przed budynkiem Sądu Rejonowego w Jędrzejowie i ukarana przez Kolegium ds. Wykroczeń przy Naczelniku Miasta i Gminy w Jędrzejowie grzywną, kosztami postępowania oraz podaniem orzeczenia do zakładu pracy. Lucyna Łucja Rydzek w latach 1984-1989 brała udział w przygotowaniach Mszy Świętej za Ojczyznę we Włoszczowie, pieszych pielgrzymek do Częstochowy i spotkań mieszkańców z opozycjonistami przyjeżdzającymi do Włoszczowy, podczas których kolportowała krzyże, znaczki i plakietki o treści patriotycznej oraz ulotki i książki z tzw. „drugiego obiegu”. "
Poprosiliśmy IPN o kontakt z odznaczoną i wyjaśnienie wszelkich niejasności w związku z publikacjami zainteresowanej i internautów w mediach społecznościowych Gminy Włoszczowa. Tak się stało. Po rozmowie telefonicznej w dniu 16 października br. z Delegaturą IPN w Kielcach - Panią Iwoną Czyżyk, kierownikiem Wydziału Archiwalnego zostało zmienione pierwsze zdanie biogramu i brzmi ono teraz: "Lucyna Łucja Rydzek jako katechetka pracująca w parafii pw. Wniebowzięcia NMP we Włoszczowie, była jedną z osób wspomagających strajk w Zespole Szkół Zawodowych we Włoszczowie w dniach 3-16 grudnia 1984 r., będący protestem młodzieży przeciwko zdjęciu przez władze szkoły krzyży z sal lekcyjnych".
Przypomnijmy: Wszystko zaczęło się w piątek, 30 listopada 1984 roku, kiedy młodzież postanowiła bardzo uroczyście poświęcić krzyże w miejscowym kościele. Około 200 uczniów przeszło demonstracyjnie ulicami Włoszczowy w procesji z internatu do miejscowego kościoła parafialnego pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. W dłoniach nieśli drewniane krzyżyki, takie, jakie zwyczajowo wiesza się nad drzwiami w domach. W tym czasie w szkole zorganizowano dyskotekę, zignorowali ją, wybierając wieczorne nabożeństwo. Podczas mszy ówczesny ksiądz proboszcz Kazimierz Biernacki poświęcił krzyże i tłumaczył młodym ludziom, jaką odpowiedzialność biorą na siebie, niosąc ten krzyż Chrystusowy. W sobotę (wtedy jeszcze w szkołach nie było wolnych sobót) krzyże zawisły w klasach. Młodzi ludzie modlili się i śpiewali pieśni kościelne, dawali nauczycielom krzyże do pocałowania i dopiero wieszali nad drzwiami. - Myśleliśmy, że krzyże zostaną i wszystko będzie w porządku. Tymczasem musieliśmy o nie stoczyć wojnę, która do dzisiaj zostawiła w nas ślad - powie o tych wydarzeniach Kazimierz Ostrowski, który w 1984 roku uczył przedmiotów ekonomicznych w Zespole Szkół Zawodowych imienia Stanisława Staszica we Włoszczowie.
W 2006 roku IPN w Kielcach wszczął śledztwo w sprawie protestu o krzyże we Włoszczowie, który trwał od 3 do 16 grudnia 1984 roku. - Chodzi tutaj o zbrodnię komunistyczną, polegającą na tworzeniu fałszywych dowodów i czynieniu podstępnych zabiegów, mających na celu skierowanie podejrzeń o popełnienie przestępstwa na organizatorów strajku. Przed sądem w Jędrzejowie stanęli wtedy dwaj biorący udział w proteście księża - Andrzej Wilczyński i Marek Łabuda. Obydwu uznano za winnych. To ich sprawy przede wszystkim weźmiemy pod lupę - tłumaczył prowadzący wówczas śledztwo prokurator Krzysztof Falkiewicz z kieleckiej delegatury Instytucji Pamięci Narodowej (Zobacz https://echodnia.eu/swietokrzyskie/to-moze-byc-szokujaca-prawda/ar/8226063).
Krzyże Wolności i Solidarności zostaną wręczone działaczom antykomunistycznym z regionu świętokrzyskiego w piątek 17 październikao godzinie 12.00 w sali konferencyjnej Delegatury IPN w Kielcach przy al. Na Stadion 1. W wydarzeniu weźmie udział zastępca prezesa IPN dr Mateusz Szpytma.
W 2017 roku Krzyż Wolności i Solidarności otrzymał ks. Marek Łabuda - współorganizator głośnego strajku szkolnego o pozostawienie krzyży we Włoszczowie.
Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności będą także:
Marek Zenon Głowacki
Od 1980 r. pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" w Kieleckim Przedsiębiorstwie Instalacji Budownictwa. W okresie stanu wojennego i w latach późniejszych brał udział w rozprowadzaniu nielegalnych materiałów bezdebitowych (tzw. "bibuły" – ulotek, czasopism, wydawnictw podziemnych i in.). W czerwcu 1988 r. w Wąchocku, w trakcie obchodów uroczystości związanej z upamiętnieniem Armii Krajowej, wspólnie z innymi działaczami rozpowszechnił ok. 500 sztuk ulotek sygnowanych przez Konfederację Solidarności Walczącej. Uczestniczył w Mszach za Ojczyznę i pielgrzymkach organizowanych przez Duszpasterstwo Ludzi Pracy. Od września 1988 r. do sierpnia 1989 r. był rozpracowywany przez SB z powodu utrzymywania kontaktów z członkami byłej "Solidarności" i "Solidarności Walczącej" w Kielcach. W styczniu 1989 r. z jego inicjatywy w Kieleckim Przedsiębiorstwie Instalacji Budownictwa powstała Komisja Założycielska NSZZ "Solidarność".
Mariusz Ryszard Górski
W l. 1982–1989 był zaangażowany w działalność organizacji Solidarność Walcząca Kielce - przekształconej w 1987 r. w Konfederację Solidarności Walczącej "SoWa" Kielce. Zajmował się kolportażem ulotek, rozklejaniem plakatów, malowaniem napisów antykomunistycznych na murach na terenie miasta. W październiku 1982 r. brał udział w akcji ustawienia i zabetonowania Krzyża Katyńskiego na Cmentarzu Partyzanckim w Kielcach. Inicjował upamiętnianie wydarzeń historycznych m.in. Marszu Szlakiem Pierwszej Kompanii Kadrowej przez pozostawianie pamiątkowych pocztówek na grobach legionistów. W l. 1984–1989 drukował w piwnicy swojego domu nielegalne wydawnictwa tj.: pismo "Wolność i Solidarność" (WiS), od 1989 r. pismo "Reflektor".
Adam Edward Jach
Był członkiem NSZZ "Solidarność" w Przedsiębiorstwie Produkcji i Montażu Urządzeń Elektrycznych "Elektromontaż" w Kielcach. W ramach represji za prowadzoną działalność w dniu 5 listopada 1982 r. został powołany na trzymiesięczne szkolenie wojskowe w ramach czynnej służby wojskowe w 28 Pułku Czołgów Średnich w Czarnem.
Jan Juszcze
Pełnił funkcję przewodniczącego NSZZ "Solidarność" Wydziału Spiekalni Huty "Katowice" do dnia 13 grudnia 1982 r. Po ogłoszeniu stanu wojennego brał udział w strajku, który trwał w tym zakładzie w okresie od 13 do 25 grudnia 1981 r. Organizował pomoc osobom internowanym i ich rodzinom. Został internowany w dniu 26 sierpnia 1982 r. w Ośrodku Odosobnienia w Uhercach, gdzie przebywał do 15 października 1982 r. W 1983 r. wyjechał na pobyt stały do USA.
Jan Pajdosz
Brał udział w organizowaniu strajków na terenie Fabryki Łożysk Tocznych "Iskra" w Kielcach. W ramach represji za prowadzoną działalność został powołany w dniu 8 listopada 1982 r. do odbycia ćwiczeń w wojskowym obozie internowania w Budowie (JW nr 1013), gdzie przebywał do 2 lutego 1983 r.
Jerzy Józef Skowron
Aktywnie działał na rzecz założenia związku NSZZ "Solidarność" przy Zakładzie Transportu Przemysłu Mięsnego w Kielcach w sierpniu 1980 r. Pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Zakładowej w miejscu pracy. Współpracował z zarządem Regionu Świętokrzyskiego i działaczami "Solidarności" z innych części Polski. Po wprowadzeniu stanu wojennego prowadził działalność związkową, kolportując wydawnictwa i ulotki wrogie ustrojowi. 10 maja 1982 r. został internowany i osadzony w Areszcie Śledczym w Kielcach. 9 lipca 1982 r. został przeniesiony do Ośrodka Odosobnienia w Łupkowie. Na mocy amnestii zwolniony z internowania w dniu 23 lipca 1982 r. W 1983 r. wyjechał wraz z rodziną na pobyt stały do USA.
Jacek Karol Szrek
Był aktywnym członkiem NSZZ "Solidarność" w Fabryce Samochodów Specjalizowanych "Polmo SHL" w Kielcach. Za swój negatywny stosunek do władz partyjnych i rządu 5 listopada 1982 r. został powołany do odbycia ćwiczeń w Wojskowym Obozie Internowania w Czerwonym Borze (JW 3466), gdzie przebywał do 3 lutego 1983 r.
Tadeusz Wiktorowski (odznaczenie pośmiertne)
Pracował w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Starachowicach. W l. 1980–1982 był rozpracowywany przez funkcjonariuszy KW MO w Kielcach jako organizator akcji strajkowych i protestacyjnych w zakładzie pracy. Po wprowadzeniu stanu wojennego nie zaprzestał działalności w strukturach NSZZ "Solidarność". Brał udział w kolportażu nielegalnych materiałów na terenie Starachowic. 30 sierpnia 1982 r. został zatrzymany i osadzony w Areszcie Śledczym w Kielcach. 17 września 1982 r. postępowanie umorzono z uwagi na brak dostatecznych dowodów winy. 5 listopada 1982 r. został powołany na przymusowe ćwiczenia do wojskowego obozu internowania w Czerwonym Borze (JW. 3466), gdzie przebywał do 3 lutego 1983 r.
Informacja IPN o zasadach publikacji biogramów osób odznaczonych https://odznaczeni-kwis.ipn.gov.pl/?fbclid=IwY2xjawNdZGhleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBYM2NjME1UeGNkamNnZHVYAR7Wihk7zkOOJ0RReEsLUttRV2q5kZr9bTIsgrwDqVU9kL-81zgE04F0vwhItQ_aem_RHZB-DjScuuAwpj0T_phNg
Iwona Boratyn/IPN
Dodaj komentarz
- to dla Ciebie staramy się być najlepsi, a Twoje zdanie bardzo nam w tym pomoże!