80. rocznica śmierci gen. Władysława Sikorskiego

Dzisiaj 4 lipca br. przypada 80. rocznica tragicznej śmierci gen. Władysława Sikorskiego - współautora zwycięstwa nad Armią Czerwoną w 1920 r., premiera II RP, w czasie II wojny światowej, Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych i szefa rządu RP na uchodźstwie. Generał jest we Włoszczowie patronem I Liceum Ogólnokształcącego.

Gen. Sikorski urodził się w 1881 r. w Tuszowie Narodowym k. Mielca (ówczesne Austro-Węgry), a mieszkał i uczył się m.in. w Hyżnem, Rzeszowie i we Lwowie. Był m.in. premierem polskiego rządu na uchodźstwie w latach 1939-1943 oraz Naczelnym Wodzem Polskich Sił Zbrojnych.

Sikorski był m.in. współzałożycielem Związku Walki Czynnej w 1908 r., którego celem było zorganizowanie zbrojnego powstania przeciwko Imperium Rosyjskiemu. Odegrał także ważną rolę w walkach o odzyskanie niepodległości przez Polskę w 1918 r. Od listopada 1918 r. służył w Wojsku Polskim. W okresie międzywojennym należał do konkurentów obozu politycznego marszałka Józefa Piłsudskiego.

Funkcję premiera i ministra spraw wojskowych RP powierzono mu 30 września 1939 r. w Paryżu. W listopadzie tego samego roku objął stanowisko naczelnego wodza. Zginął 4 lipca 1943 r. Samolot na pokładzie, którego gen. Sikorski podróżował, wkrótce po starcie z Gibraltaru runął do morza. Uratował się tylko pilot.

Sikorski został pochowany na cmentarzu polskich lotników w Newark, w Wielkiej Brytanii. 17 września 1993 r. jego prochy przeniesiono na Wawel.

Główne uroczystości rocznicowe odbywają się na Gibraltarze, przy uczestnictwie przedstawicieli władz polskich i brytyjskich.

Pochodzący z Kielecczyzny ( Kazimierzy Wielkiej) Ludwik Maria Łubieński w latach 1941–1943 był oficerem do zadań specjalnych Sztabu Najwyższego Wodza. W marcu 1943 objął na Gibraltarze funkcję szefa Polskiej Misji Morskiej. Dnia 4 lipca 1943 roku na Gibraltarze był naocznym świadkiem katastrofy, w której zginął gen. Władysław Sikorski. Na podstawie jego relacji James Robert Norton-Amora, urzędnik stanu cywilnego w Gibraltarze, sporządził akt zgonu generała.

Iwona Boratyn