W środę 2 kwietnia przypadnie 20. rocznica śmierci papieża Jana Pawła II

W 2005 r. cały świat towarzyszył cierpiącemu Papieżowi. Z dnia na dzień jego siły słabły i 2 kwietnia o godz. 21.37 Jan Paweł II zmarł. W ten sposób zakończył się przełomowy dla Kościoła katolickiego pontyfikat, przeprowadzający Kościół w nowe millenium.

Jan Paweł II zmarł w sobotę (to dzień maryjny, poza tym była to pierwsza sobota miesiąca i 13 sobota roku), 2 kwietnia 2005 r. (w wigilię Niedzieli Miłosierdzia Bożego), mając prawie 85 lat, 59 i pół roku kapłaństwa. Jan Paweł II przeszedł w nocy 30 marca ciężki zawał, ale po reanimacji odmówił przewiezienia do kliniki Gemelli i odszedł w swoim łóżku na Watykanie.

Pontyfikat papieża Jana Pawła II był jednym z najdłuższych w historii Watykanu. Trwał dokładnie 26 lat, 5 miesięcy i 17 dni. Dłuższej na tronie Piotrowym zasiadali tylko Pius IX (31 lat, 7 miesięcy, 22 dni) i Piotr Apostoł (37 lat).

Przed kościołem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Włoszczowie 10 lat temu stanęła figura Jana Pawła II. Pomnik został wykonany z brązu. Ma 190 cm wysokości i został ustawiony na cokole. Pomnik kosztował około 60 tysięcy złotych. Pieniądze pochodziły od parafian i sponsorów. Pomnik został odsłonięty 11 listopada 2015 roku. Fundatorami monumentu byli parafianie oraz lokalni przedsiębiorcy - Henryk Migacz i Jacek Robak, zaś inicjatorem budowy nieżyjący już Ryszard Macherski - uhonorowany przez włoszczowski samorząd tytułem "Zasłużony dla Gminy Włoszczowa”.  To jedyny pomnik w mieście z prawdziwego zdarzenia. Wiele wydarzeń przypominają tablice, epitafia wmurowane w specjalnie przygotowane ściany i kamienie (obesliski).

Fotografie z papieskich audiencji przechowuje ks. prałat Zygmunt Pawlik, emerytowany proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP we Włoszczowie.

Włoszczowa - miasto liczące dziś  poniżej mieszkańców, leży wśród malowniczego krajobrazu, w pobliżu wielkich obszarów leśnych, we wschodniej części Niecki Włoszczowskiej, w dorzeczu rzeki Pilicy.

Udokumentowane dzieje Włoszczowy sięgają połowy XII w., choć prawa miejskie z nadania króla Zygmunta I otrzymała w 1539 r. Ród Szafrańców uczynił z niej ożywiony ośrodek kalwinizmu, a istniejący wówczas kościół parafialny zamieniono na zbór. Tak więc geneza włoszczowskiego sanktuarium i jednocześnie powrotu katolicyzmu sięga połowy XVII wieku.

Przed rozbiorami i w okresie niewoli narodowej Włoszczowa była małym miasteczkiem. Jej miejski charakter podkreślały cotygodniowe targi oraz doroczne jarmarki. Mieszkańców oprócz biedy nie omijały różne nieszczęścia, epidemie, pożary i wojny. Po napadzie kozackim w 1794 r. była tak zniszczona, że w niektórych opisach zaczęto ją uznawać za wieś. Od r. 1867 stała się siedzibą władz powiatowych. Praw miejskich została pozbawiona w 1869 r., odzyskała je zaś w 1919r.

Na początku ośrodkiem życia religijnego Włoszczowy był drewniany kościół p.w. świętego Jakuba Większego Apostoła. Według tradycji utrwalonej na piśmie miał on się znajdować się u zbiegu dzisiejszych ulic Kusocińskiego i Partyzantów, gdzie obecnie stoi kamienna figura św. Floriana.

Figura Jana Pawła II jest też w Kurzelowie.

Iwona Boratyn